Avond.Schemering.nl
Miniaturen IV
(Her)ontdekkingen
Je vleidt je hoofd neer op mijn schouder,glimlacht even naar me voordat je je ogen sluit
en je dichter tegen me aan drukt.
Altijd alleen bestaat niet.
Regen drukt
de hoofden van voorbijgangers
in hun nekken, hun schouders
naar beneden
en hun blik
naar de grond.
Ongehinderd en ongezien
door de waterdruk
dans ik tussen ze door.
Warm verlicht door lamplicht
kijken we samen
hoe de regen
tegen het raam slaat
en alle kleuren
achter het glas wegspoelt,
smachtend naar de kans
onze blijdschap
de buitenlucht in te dragen.
Ik zit tegen de opstaande rand van het bed
met een laptop op schoot,
starend naar een knipperende cursor
op een leeg scherm.
Mijn geluk wil niet op papier.
Dagdromend over een diner
op een open plek in het bos,
met een ondergaande zon
die je zomerjurk warm aftekent tegen de lucht,
dringt het heden toch weer door.
Tegen het raam slaat de regen het huis
stil
en honger maakt de lege koelkast
hol.